Emekli
Emeklilik sınırına dayanan Memur Temel, yolda ayni işyerinden birkaç ay önce emekli olan arkadaşı Dursun ile karşılaşır.
TEMEL:Ula Dursun..Nasılsun?.Eyimi- sun?..Emeklilik nasıl gidiyii?..
DURSUN:Çok iyi gidiyii..Hayatimın ikinci paharını yaşıyrum..
TEMEL:Nasıl olii bu.?..
DURSUN:Gece penum karuya hadi diyuyrum..Bir..İki..üç..dört..ohh..
dünya var imiş..
TEMEL:Hiç dinlenmeden mi.?..
DURSUN:Haçan her muameleden sonra bir soluk aliyrim da..
Dursundan ayrılan Temel, eve yollanır.Aklı Dursunun söylediklerinde kalmıştır.Kendi kendine Ha bu Dursun benden yaşli..o dört vuruyi ise bende vururim. deyip,gece Fadimenin üstüne biner..Ha bakalım-de bakalım birinci seferi zorla halleder.Fadime arkasını dönünce Temel kızar:Bana bak karu..Bu gece uyumak yok..Dinlenip dinlenip yapacağum senü...
Temel dinlenir;İkinci...Biraz daha dinlenir;Üçüncü..biraz,biraz daha;dördüncü...

Ertesi sabah işe geç kalmıştır.
Soluk soluğa iş yerine gelir. Merdivenlerde müdür hiddetle bağırmaktadır:
-Be adam,nerde kaldın.?..
Temel saatine bakar;onbeş-yirmi dakika gecikmiştir.Müdüre:
-sevcilü müdürim der,bunca senedür çalşıyrim,ha bi kerede yirmü dakkacık geç kalmayı bana çok görme da..
Temelin bu savunması karşısında şaşıran müdür daha da hiddetlenir:
-Ne yirmi dakikası kardeşim..ondan geçtik;Pazartesi..Salı..Çarşamba...perşembe..Tam dört gündür nerdesin.?..